Neni 127. Masat për sigurimin e provave

1. Bartësit e të drejtave ose përfaqësuesit e tyre nga neni 127 i këtij ligji, të cilët kanë paraqitur prova të arsyeshme, të mjaftueshme për të mbështetur pretendimet e tyre, mund të kërkojnë nga Gjykata, para fillimit të procesit gjyqësor, të marrë masa për sigurimin e provave ose të konstatoj situatën faktike, kur ekziston rreziku i cenimit të të drejtave të përcaktuara nga ky ligj, si dhe kur ekziston rreziku i asgjësimit të elementeve të provës. Këto masa do të merren, nëse është e nevojshme, pa u dëgjuar pala tjetër, veçanërisht kur çdo vonesë ka mundësi të shkaktojë dëme të parikuperueshme për bartësin e të drejtave, ose kur ka rrezik të dukshëm për shkatërrimin e provave.

2. Kur masat për ruajtjen e provave merren pa u dëgjuar pala tjetër, palët e prekura do të njoftohen pa vonesë më së voni pas ekzekutimit të masave. Një rishikim, duke përfshirë të drejtën për t’u dëgjuar, do të bëhet me kërkesë të palëve të prekura, me qëllim që të vendoset, brenda një periudhe të arsyeshme pas njoftimit të masave, nëse masat do të modifikohen, revokohen ose konfirmohen.

3. Masat e përmendura në paragrafin 1. të këtij neni mund të përmbajnë një përshkrim të hollësishëm të mallrave që shkelin të drejtat, me ose pa marrjen e mostrave të tyre ose sekuestrim fizik, kur vlerësohet edhe të materialeve dhe mjeteve të përdorura për të prodhuar dhe/ose shpërndarë këto mallra, si dhe dokumentet përkatëse. Këto masa do të merren në përputhje me dispozitat e Procedurës Civile.

4. Masat e urdhëruara nga gjykata për sigurimin e provave ose për gjendjen faktike lidhur me shkeljen zbatohen nga personi zyrtar. Bartësit e të drejtave ose përfaqësuesit e tyre, të drejtat e të cilëve supozohet se janë shkelur ose janë në rrezik për të u shkelur, lejohet të marrin pjesë në procedurën për zbatimin e masave të sigurimit të provave dhe ose të vëzhgimit të shqyrtimit faktik në vend.

5. Masat për sigurimin e provave mund të jenë objekt i kushtëzimit me garanci financiare nga pala propozuese, për të garantuar në mënyrë të mjaftueshme e të barasvlershme, kompensimin për çdo cenim që mund të pësojë pala e kundërshtare.

6. Masat për sigurimin e provave revokohen ose pushojnë të kenë efekt, me kërkesë të palës kundërshtare, në rast se pala propozuese, brenda një periudhe të arsyeshme, nuk inicion procedurë në gjykatën kompetente për të gjykuar çështjen në mënyrë meritore, por pa cenuar dëmshpërblimin i cili mund të kërkohet, periudha duhet të caktohet nga gjykata kompetente që ka urdhëruar masat, ose në mungesë të këtij përcaktimi, brenda një periudhe jo më të gjatë se njëzet (20) ditë pune ose tridhjetë e një (31) ditë kalendarike, cilado qoftë më e gjatë.

7. Kur masat për sigurimin e provave janë revokuar, ose janë hequr për shkak të çdo veprimi ose mos veprimi nga pala propozuese, ose kur në vijim rezulton se nuk ka pasë shkelje ose rrezik për shkelje të të drejtave të autorit, të objektit të të drejtave të përafërta ose të një të drejte të mbrojtur me këtë Ligj, gjykata kompetente mund urdhërojë palën propozuese sipas kërkesë së palës kundërshtare, t’i i jap kësaj të fundit kompensimin e duhur për çdo dëm të shkaktuar nga këto masa.

8. Kundër vendimit të gjykatës, me anë të cilit është marrë vendim për të pranuar apo refuzuar sigurimin e provave mund të parashtrohet ankesë e veçantë.

9. Procedura për sigurimin e provave zbatohet brenda shtatë (7) ditëve nga parashtrimi i kërkesës.